Waterslagers

Het houden en fokken van Waterslagers is een eeuwenoud gebruik dat vandaag de dag nog vele vogelliefhebbers fascineert. Zoals liefhebbers van klassieke muziek kunnen genieten, ja zelfs geëmotioneerd kunnen raken, van een mooi concert kunnen kanariefokkers helemaal opgaan in de zang van hun vogels.

Omdat het luisterplezier zo’n centrale plaats in-neemt spreekt het voor zich dat de toekomstige Waterslager fokker bij de keuze van het ras dat hij gaat houden kiest voor de kanariezang die hem het meest aanspreekt. Betreft het een liefhebber van het lied van de nachtegaal dan zal hij  zeker worden aangesproken door de krachtige, met de klanken van borrelend water doorvlochten, zang van de Waterslager.

Aanschaf en broedseizoen

Als men voor de Waterslager gekozen heeft is het moment aangebroken om goed fokmateriaal aan te schaffen. Hiervoor kan men het best contact opnemen met een gerenommeerd fok-ker. Heeft men de gewenste vogels in bezit dan is het zaak ze goed te huisvesten en te voeden opdat de vogels tot broeden overgaan.

Kanaries planten zich al eeuwenlang in gevan-genschap voort en zijn daardoor zo gecultiveerd dat het fokken van jongen over het algemeen geen probleem is. Mits goed gehuisvest en ver-zorgd zullen kanaries in het voorjaar in broed-stemming komen.

De meeste fokkers hanteren de methode van wisselbroed, d.w.z. één kanarieman wordt aan meerdere poppen gekoppeld.

Het is gebruikelijk dat aan het begin van het broedseizoen de kanarie-poppen afzonderlijk worden ondergebracht in broed-kooien van ongeveer 40 x 40 x 40 cm. Men geeft de pop een nestbakje en nestmateriaal en wanneer zij het nestje bijna klaar heeft kan men de man bij de pop plaatsen. Als het legsel compleet is kan de man verwijderd worden.

Normaliter zal de pop de eieren uitbroeden en de jongen zonder problemen grootbrengen.

Studieperiode

De Waterslager is een imitator en zal voor z’n uit-eindelijke lied elementen uit z’n omgeving oppik-ken. Vanaf welk moment de jonge vogel zang van soortgenoten opneemt om dat uiteindelijk in zijn eigen lied te verwerken weten we niet precies, maar dat dit al vanaf zeer jonge leeftijd gebeurt staat vast. 

Het is daarom van het grootste belang dat jonge kanariemannen al in de broedruimte het goede voor-beeld van de oudere mannen horen. Het duurt ook niet lang of men ziet de jonge mannetjes de eerste zangpogingen ondernemen. Het is een weliswaar nog onsamenhangend fraselen, maar in deze periode wordt wel de grondslag gelegd voor het uiteindelijke lied.

Niet lang nadat de vogels zelfstandig geworden zijn zullen zij aan de jeugdrui beginnen. Die is meestal in de maand oktober voltooid. Vanaf dat moment gaan de zangvorderingen van de jonge mannen met sprongen vooruit. De volière is dan één groot klaslokaal waarin de mannen proberen hun lied te vervolmaken.

Om de mannen ongestoord te kunnen laten stu-deren worden ze van de poppen gescheiden en krijgen ze voldoende zitstokruimte om ieder op een eigen plekje te oefenen in de zangkunst.

Opkooien

Voor de Waterslager kweker is nu een spannen-de tijd aangebroken: Hoe mooi zingen de jonge mannen en zingen ze hun lied zoals de fokker het graag had gewild?  Om optimaal te kunnen genieten van de kanariezang, het met anderen kunnen luisteren naar elkaars vogels en het mee kunnen doen aan zangwedstrijden is het noodza-kelijk om de jonge mannen op te kooien. Eind oktober/begin november, als ze in de vlucht lekker doorzingen en er reeds sprake is van een liedje, is hiervoor het geschiktste moment aangebroken.

De jonge mannen worden ieder afzonderlijk ondergebracht in zangkooitjes en wel zodanig dat ze elkaar niet kunnen zien. De meeste fok-kers gebruiken hiervoor een speciale kast, een zogenaamde zangkast. Ongestoord kunnen ze hun lied nu verder perfectioneren.

Zittend voor de zangkast kan de Waterslagerliefhebber nu genieten van z’n vogels. Wanneer hij ze afzonderlijk wilt afluisteren kan hij één of meerdere kooitjes uit de kast halen, op elkaar zetten en aldus de beste zangers selecteren.

Zangwedstrijd

Waterslagerliefhebbers hebben ook de moge-lijkheid met hun vogels deel te nemen aan zang-wedstrijden. Zij zenden hiervoor uiteraard hun beste mannen in, die door keurmeesters worden beoordeeld op hun zangkwaliteiten.

Behalve vanwege het competitie-element nemen Waterslager fokkers ook aan zangwedstrijden deel om hun vogels te vergelijken met die van anderen en collega Waterslager liefhebbers te ontmoeten.

Fascinerende hobby

Het houden en fokken van Waterslagers is een fascinerende hobby die voortborduurt op een eeuwenoude traditie. Waterslagers fokkers spre-ken vaak met veel enthousiasme over hun lief-hebberij, omdat het contact tussen vogels en fokker zo intensief is, en hij helemaal op kan gaan in de zang van zijn vogels. Het houden en fokken van zangkanaries bevat hierdoor elemen-ten die men in andere verschijningsvormen binnen de vogelsport niet of nauwelijks tegen-komt.

De Vogelvereniging De Vogelvrienden te Urk

Doel van de vereniging is om een ontmoetingsplaats te zijn voor alle vogelliefhebbers, maar ook voor waterslager liefhebbers.

Waarom Waterslagers.

Is men geïnteresseerd in kanariezang en wil men zich toeleggen op het houden en fokken van Waterslagers, dan is het verstandig om zich aan te sluiten bij een vereniging die ook specialisten in huis heeft zoals binnen onze vereniging. Via de vereniging komt men in contact met andere vogelliefhebbers, waardoor de mogelijkheid bestaat kennis over de zang en het houden en fokken van Waterslagers te vergroten, ervaringen uit te wisselen, beter fokmateriaal aan te schaffen, enz. Tevens is men in de gelegenheid zelf vogels in te zenden voor de zangwedstrijd waardoor de kwaliteit van de eigen vogels met die van anderen  vergeleken kan worden.

Informatie te verkrijgen bij vogelvereniging

De Vogelvrienden

Staartweg 24

8321 NB Urk

OPROEP

GEVRAAGD

BEGINNENDE

WATERSLAGER

 Voor u die waterslagers willen gaan houden.

HOORNPARKIET

OUDERS EN JONGEN

De geslachten zijn niet al te gemakkelijk van elkaar te onderscheiden.
Een goede waarnemer zal in de meeste gevallen kunnen zien dat de
mannen een wat krachtiger kop en snavel hebben met wat langere
kuifveren.
De jongen zijn in kleur vrijwel gelijk aan de ouders, ze zijn alleen iets matter.Ze zijn echter vooral goed te erkennen aan hun hoornkleurige snavel, de donkere ogen en de kortere kuif. Op een leeftijd van een maand of negen wordt de snavel zwart. Hoewel er van moet worden uitgegaan dat de hoornparkiet met twee jaar geslachtsrijp is komt het wel af en toe voor dat eenjarige vogels al jongen grootbrengen. De jonge poppen schijnen dit eerder te doen dan de mannen.

MATEN EN GEWICHTEN

Lengte 33 cm
Gewicht 80 gram
Ringmaat 5,4 mm

OMGEVING EN GEDRAG

Er is weinig van deze soort in de vrije natuur bekend.
Hij bewoont vochtige bossen, die helaas in omvang afnemen.
Het gedrag is vrij onopvallend, omdat deze parkieten paarsgewijs of in kleine gezinsgroepen leven en door hun groene kleuren nauwelijks worden gezien. Ze komen wel op de grond op zoek naar iets eetbaars.
Hoornparkieten zijn enigszins verwant aan de kakariki s ze lijken er in hun gedrag dan ook veel op.

VOEDING

Het voedsel bestaat in de natuur uit vruchten, bloesems, nectar, onrijpe zaden en verschillende delen van planten.
In de voliere moet hier rekening mee worden gehouden door ze naast een zaadmengsel naar verhouding veel vruchten, bessen en fruit voor te zetten.

BROEDGELEGENHEID

In de natuur wordt gebroed in een holle tak of stam.
In de voliere kan een blok worden gebruikt van 50 tot 80 cm hoog met een bodemoppervlak van 25 x 25 cm. Ook in een blok van 100 cm hoog zijn wel resultaten behaald. Een invlieggat van 7 cm in doorsnee is voldoende.

BROEDPROCES

Het aantal eieren bedraagt 2 tot 4. Deze worden door de pop ongeveer 20 dagen bebroed, tijdens deze periode wordt ze veel door de man gevoerd. Na ongeveer 40 dagen verlaten de jongen het blok. Een week daarna eten ze voor het eerst zelfstandig, en 2 tot 3 weken daarna kunnen ze zichzelf redden. Ze blijven dan echter nog wel enige tijd bij de ouders om voer bedelen. Ook al omdat zich in de natuur veel gezinsgroepen vormen, is het goed ouders en jongen nog geruime tijd bij elkaar te laten, dit bevordert de ontwikkeling van het sociaal gedrag en van enige onderlinge agressiviteit is geen sprake. Hoornparkieten beginnen in West europa vrij laat te broeden, vaak gebeurt dit pas eind mei.

BIJZONDERHEDEN

De hoornparkiet valt onder de werking van de wet bedreigde uitheemse diersoorten en mag als zodanig niet zonder ontheffing worden gehouden. Vooral de ondersoort Eunymphicus cornutus uvaeensis wordt in zijn voortbestaan bedreigd. Deze is in europa veel zeldzamer dan de niminaatvorm. Hoornparkieten zijn vreedzame en erg actieve vogels. Ze zijn erg verdraagzaam, ook tegen soortgenoten. Toch is het beter niet 2 paren in aangrenzende volieres te huisvesten, dan kunnen ze elkaar te veel afleiden. Ze zijn erg ondernemend en onderzoeken hun verblijf van onder tot boven. Ook in dit opzicht hebben ze veel met kakarikis gemeen.
Na een goede acclimatisatie kunen deze vogels met een afsluitbaar nachthok tot hun beschikking zonder bijverwarming overwinteren.

MUTATIES

geen